Graag start ik hier met korte verhaaltjes over mijn jeugd.

  1. Oorlog?

In bed droeg ik gelukkig nog een luier.

Ik slaap met mijn twee zussen Laura en Els op een kamer. Beneden hebben wij een gaskacheltje, de warmte van de kachel kan hier niet komen. Op onze slaapkamer is het steenkoud. Er staan wel prachtige ijsbloemen op onze ramen. Ik maak met mijn vinger een extra figuurtje erin. Er komt damp uit mijn mond als ik adem. Buiten is het aardedonker.

Opeens hoor ik harde knallen buiten en zie ik lichtflitsen. Ik ruik rook, het brand een beetje in mijn neus. Ook hoor ik veel vrouwen hard gillen. Ik durf mezelf niet meer te bewegen en mijn keel zit dicht. Slikken kan ik bijna niet meer. Laura en Els worden ook wakker van de ongelooflijke herrie. Els zegt dat wij stil moeten zijn, de oorlog is begonnen, zegt ze stellig. Ze zegt dat papa vast naar zijn werk is om voor ons de oorlog te winnen. Ik denk; mama waar ben jij? Zij zal ons toch wel kunnen helpen. Ik wil nu toch echt gaan huilen en mama roepen. Els is heel streng, we mogen niemand tot last zijn zegt zij. Ze stelt voor om liedjes te gaan zingen. Dat vind ik wel fijn. Twee emmertjes water halen twee emmertjes pompen de meisjes lopen op klompen……Opeens staat papa in onze slaapkamer. Hij is boos. Zo boos dat zijn ogen er uit puilen en ze er bijna uitvallen. Hij geeft ons alle drie een flinke klap op onze billen. Papa zegt dat wij moeten slapen. Het is midden in de nacht en hij is samen met mama een drankje doen bij de buren. Ze vieren Oud en Nieuw. Gelukkig draag ik nog een luier, de klap was niet zo hard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *